پرنده‌ای که دیگر پرواز نخواهد کرد...

یادداشت

پرنده‌ای که دیگر پرواز نخواهد کرد...

برای پیشگیری از اعتیاد و یا نجات از سوء‌مصرف مواد مخدر گزینه‌های زیادی پیش‌روی افراد قرار دارد، اما برای معتاد مبتلا به ویروس اچ‌ای‌وی، خوشبختی پرنده‌ای است که دیگر در آسمان زندگی او پرواز نخواهد کرد...

ابراهیم ترکی
مدیرعامل انجمن پیشگیری از آسیب‎های اجتماعی 
 
اعتیاد؛ اگر چه پایان یک زندگی سالم و خط قرمزی برای سبز‌زیستن در‌کنار خانواده است...
اعتیاد؛ اگر چه فرد را در برابر اجتماع تحقیر و امید اطرافیان او را تبدیل به‌یأس می‌کند...
اعتیاد؛ اگر چه یک تهدید...

اما پایان انسان نیست. در هر‌تپش و هر‌ثانیه می‌توان دوباره با اراده و دانایی به‌سر‌سطر زندگی برگشت.
چه بسیار معتادان افتاده در عمق دره‌های زندگی، که ناگهان تبدیل به‌الگویی برای دیگران شده و مواد را برای همیشه ترک‌کرده‌اند.
اعتیاد، زمانی خط پایان آدمی است که خطر از تیزی سوزن یک سرنگ مشترک حاوی ویروسی به نام اچ‌آی‌وی به رگ‌های زندگی تزریق شود.
برای پیشگیری از اعتیاد و یا نجات از سوء‌مصرف مواد مخدر گزینه‌های زیادی پیش‌روی افراد قرار دارد، اما برای معتاد مبتلا به ویروس اچ‌ای‌وی، خوشبختی پرنده‌ای است که دیگر در آسمان زندگی او پرواز نخواهد کرد.
اعتیاد، اگر چه به‌ظاهر درد روح و جسم را تسکین موقت می‌دهد، اما زخم و شکاف عمیقی در جسم و روح او به یادگار می‌گذارد که تنها با ترک مواد، درمان این جراحت وجود دارد.

معتادی که با تزریق مواد مخدر از طریق سرنگ‌های مشترک، می‌خواهد لحظه‌ای را خوش‌باشد، آیا می‌داند ویروسی که در سرنگ پنهان‌شده به‌زودی راه‌برگشت را برای همیشه بر‌روی او خواهد بست.
کار دشواری نیست، گل‌های زخمی را جان بخشیدن، پیش از آن‌که به‌نیش سرنگی مسموم پژمرده شوند...